home | aktualności | układ Ogrodu | roślinność | rośliny zielne | drzewa | ciekawostki | szklarnie | od nas | sprzedaż
flora | edukacja | galeria | nasi Dobroczyńcy | inne ogrody | m@il | mapa serwisu | jak trafić?
MOB Zabrze Drzewa

Drzewa

Kolekcja dendrologiczna jest dość bogata (ok.260 taksonów drzew i krzewów) posiada rodzaje i gatunki pochodzące z różnych stron świata, począwszy od rodzimych gatunków (wchodzą tutaj gatunki europejskie oraz pochodzące pn. Afryki np. topole, klony, dęby, wierzby, cisy, lipy) po gatunki pochodzące z Azji i Ameryki pn.

Dość licznie są reprezentowane gatunki pochodzące z Azji. Są tutaj rośliny, które tak mocno zżyły się z naszymi parkami i skwerami, że wręcz wydają się rodzimymi (np. berberys (berberis), dereń (cornus), irga (cotoneaster), krzewuszka (weigela), ale i takie, które są dla nas dość egzotyczne - kasztan jadalny (castanea sativa), korkowiec amurski (phellodendron amurense), kuningamia (cunninghamia lanceolata). Posiadamy dwa okazy miłorzębu dwuklapowego (Ginkgo biloba) - inne nazwy chińskie to „Łapa kaczki, srebrny owoc oraz drzewo dziadka i wnuka”. Jest to jedyny żyjący przedstawiciel grupy nagozalążkowych o blaszkowatych liściach, który jest pozostałością licznej wiele milionów lat temu żyjącej grupy roślin. Wygląda prawie tak samo jak jego krewniacy sprzed 100 milionów lat i uznawane jest przez  botaników za "żywą skamielinę". Uznawane za święte drzewo Japonii i Chin, od najdawniejszych czasów wykorzystywane w medycynie (między innymi jako afrodyzjak z niedojrzałych owoców). Obecnie we Francji i Stanach Zjednoczonych rosną dziesiątki milionów tych roślin w związku z medycznymi zastosowaniami ekstraktów z liści. 0woc przypomina żółtą śliwkę. W Chinach uprawiane jest jako drzewo owocowe, lecz spożywane są nie owoce lecz jądro nasion, które jest chińskim przysmakiem.

     

Drugą bardzo ciekawą, również nagozalążkową rośliną (na razie trudno ją nazwać drzewem) jest kuningamia chińska (Cunninghamia lanceolata). Rzadko występuje w Polsce, gdyż jest wrażliwa na niskie temperatury (może nawet cierpieć z powodu wczesnych jesiennych przymrozków). Jest rośliną długo rosnącą i ma rzadką, wręcz unikalną właściwość odrzucania martwych końców gałęzi i wytwarzania w tym miejscu pąków i pędów, może wypuszczać również odrosty z szyjki korzeniowej. Jak wynika z Piśmiennictwa  w Polsce można ją spotkać w ogrodach botanicznych i arboretach począwszy od lat 60.

     

Również roślinność amerykańska jest dość licznie reprezentowana. Mamy tutaj amorfę krzewiastą (Amorpha fruticosa), kielichowca wonnego (Calycanthus floridus), katalpę (catalpa bignonioides), tulipanowca (liriodendron tulipifera), iglicznię (Gleditsia triacanthos), cypryśnika błotnego (taxodium distichum), choina kanadyjska (Tsuga canadensis) i inne.

     

Cypryśnik błotny jest rośliną iglastą i o tyle ciekawą, że jesienią jego igły opadają razem z krótkopędami, podobnie jak u modrzewia. W warunkach naturalnych występuje na terenach nizinnych o wysokim poziomie wód gruntowych. Bywają to tereny okresowo zalewane lub nawet podmokłe. Cypryśnik świetnie się przystosował do takich warunków życia i ma zdolność do wytwarzania korzeni oddechowych (tzw pneumatoforów), które są rozproszone wokół drzewa. Nasze okazy tych korzeni nie wytwarzają, choć zdarza się występowanie takich korzeni u cypryśników w warunkach parkowych, jednakże musi on rosnąć w pobliżu wody i osiągnąć odpowiedni wiek. Jest długowieczny, ma powolny wzrost, a jesienią pięknie przebarwia na rudobrązowo, choć wiosną późno się rozwija.