home | aktualności | układ Ogrodu | roślinność | rośliny zielne | drzewa | ciekawostki | szklarnie | od nas | sprzedaż
flora | edukacja | galeria | nasi Dobroczyńcy | inne ogrody | m@il | mapa serwisu | jak trafić?

MOB Zabrze Flora Robinia pseudoacacia L. (Robinia akacjowa, grochodrzew biały, robinia biała, grochodrzew akacjowaty) - rodzina Fabaceae (Motylkowate)

Robinia pseudoacacia L. (Robinia akacjowa, grochodrzew biały,
robinia biała, grochodrzew akacjowaty) - rodzina Fabaceae (Motylkowate)

     




Robinia hispida Robinia hispida Robinia hispida Robinia hispida




Robinia hispida
Robinia pseudoacacia Robinia pseudoacacia Robinia pseudoacacia




Robinia pseudoacacia Robinia pseudoacacia Robinia pseudoacacia
robinia.pdf
wersja  do wydruku
w formacie PDF


Pochodzi z Ameryki Północnej (południowe obszary Krainy Wielkich Jezior i Apallachów). W Polsce często potocznie jest nazywana akacją. Jej prawidłowa nazwa robinia pochodzi od nazwiska Jana Robina, ogrodnika i botanika króla Francji Henryka IV, który jako pierwszy sprowadził ją do Europy w roku 1600. Była sadzona w parkach jako dekoracyjne drzewo ozdobne, potem rozprzestrzeniła się w środowisku naturalnym, gdyż jest gatunkiem inwazyjnym.

Drzewo dorastające do 25 metrów wysokości o luźnej i nieregularnej koronie. Pień rozwidla się nisko nad ziemią tworząc grube konary. Jest jak na drzewo rośliną krótkowieczną – na ogół wiek robinii nie przekracza 100 lat. Początkowo fazie wzrostu tworzy mocny korzeń palowy, a następnie rozrastają się silnie korzenie boczne. Łatwo tworzy odrośla korzeniowe, dzięki czemu czasem przyjmuje postać krzewiastą. Korona jest dość luźna o ciernistych pędach i bardzo grubo, podłużnie spękanej, ciemnej korze; gałązki lśniące i czerwonobrunatne. Liście na wiosnę rozwijają się najpóźniej ze wszystkich rosnących w naszej strefie klimatycznej gatunków drzew. Są skrętoległe, nieparzystopierzaste, złożone z 7-21 miękkich, jajowatych (eliptycznych) listków. Są one umieszczone na krótkich ogonkach, całobrzegie, z obu stron zaokrąglone, z wierzchu żywozielone, a od spodu szarozielone. U nasady każdego liścia występują dwa duże, osadzone prostopadle do pędu, brązowoczerwone ciernie. Ciernie te są przekształconymi przylistkami. Robinia kwitnie na przełomie maja i czerwca. Tworzy białe, silnie pachnące, motylkowe kwiaty, które są zebrane w gęste grona o długości 10-20 cm. Kwiaty są owadopylne. Często powtarza kwitnienie. Owocami są brązowe, o długości do 12 cm, zwisające, spłaszczone strąki. Są one nagie, ostrokanciaste i nierówne. Zawierają 6-8 czarnych do brązowych, nerkowatych nasion. Strąki bardzo długo pozostają na drzewie (od września do wiosny).

Występuje w miejscach ciepłych, suchych  i jasnych. Ma małe wymagania glebowe, lecz jest rośliną światłolubną. Jest uprawiana jako roślina ozdobna, cenna ze względu na dekoracyjność i intensywny, przyjemny zapach kwiatów. Jej walorami są także liście i piękny kształt korony. Sadzona bywa, jako roślina o dużych rozmiarach, przeważnie w parkach i alejach. Jest także traktowana jako roślina użytkowa. Należy do najbardziej miododajnych roślin w Polsce - znany i ceniony miód akacjowy. Jest rośliną jadalną (kwiaty są jadalne) i leczniczą. Surowcem zielarskim są kwiaty, które zawierają olejki eteryczne, kwasy organiczne, flawonoidy, sole mineralne, cukry i garbniki. Posiadają działanie moczopędne, rozkurczowe i żółciopędne. Wykorzystuje się także drewno robinii. Ma ono zielonkawe zabarwienie, jest bardzo trwałe, lekkie, twarde i odporne na gnicie. Używane jest w stolarstwie, tokarstwie oraz wytwarza się z niego wiele produktów, np. wodę kosmetyczną, żółty barwnik do jedwabiu i wełny. Ma dużą wartość opałową. Robinie rozmnaża się z nasion, ale także można rozmnażać je przez odrośla korzeniowe.

Robinia hispida - Macrophylla (Robinia szczeciniasta, robinia włochata) - ojczyzną Robinii hispida są Stany Zjednoczone. W naturalnych warunkach jest to krzew dorastający do ok. 3 m. U nas najczęściej prowadzony jest w formie szczepionej na pniu. Pędy, w szczególności te młode pokryte są czerwonawą szczeciną. Także grona kwiatowe, strąki, środkowe nerwy liści pokryte są sztywnymi. czerwono brunatnymi włoskami. Posiada soczyście zielone liście, które są nieparzysto-pierzaste, złożone z owalnych listków. Wierzch blaszki liściowej jest w odcieniu niebieskozielonym, zaś spód szarozielony. Kwitnie obficie w maju-czerwcu. Ponawia kwitnienie we wrześniu, ale już nie tak obfite. Kwiaty są ciemnoróżowe, wielkości do 3 cm, umieszczone w krótkich, gęstych, zwisających gronach, są bezzapachowe. Owocami są strąki mające wielkość około 8 cm.

Robinia hispida dobrze rośnie na każdej glebie, stanowisko słoneczne i półcień. Jest niezupełnie wytrzymała na mróz i ma kruche gałęzie, które są często wyłamywane przez wiatr - dlatego wymaga osłoniętego stanowiska. Dobrze znosi przycinanie.