wersja  do wydruku w formacie PDF

Do rodzaju phlox należy ok. 60 gatunków. W Polsce nie występują w środowisku naturalnym, a tylko kilka gatunków uprawianych jest, jako rośliny ozdobne, m.in.:

• Phlox douglasii Hook. - floks Douglasa, płomyk Douglasa
• Phlox drummondii Hook. - floks Drummonda, płomyk Drummona
• Phlox divaricata L. - floks kanadyjski, płomyk kanadyjski
• Phlox carolina L. - floks karoliński, płomyk karoliński
• Phlox maculata L. - floks plamisty, płomyk plamisty
• Phlox stolonifera Sims  - floks rozłogowy, płomyk rozłogowy
• Phlox subulata L., syn. P. setacea L. - floks szydlasty, płomyk szydlasty
• Phlox paniculata L. - floks wiechowaty, płomyk wiechowaty

Phlox paniculata (Floks wiechowaty, płomyk trwały, płomyk wiechowaty) - gatunek wyjściowy rośnie dziko w średnio wilgotnych lasach i na brzegach wód Ameryki Północnej. Obecnie głównie uprawiane są odmiany, które otrzymano w wyniku prac hodowlanych. Gatunek botaniczny ma bardzo niewielkie znaczenie dekoracyjne.

Phlox paniculata w Polsce rozpowszechniony jest, jako roślina ozdobna, czasem dziczeje. Jest byliną, która tworzy wzniesione, gęste kępy o wysokości 50–120. Łodyga zielona, jest sztywna, prosta i wzniesiona, gęsto ulistniona. Pod koniec okresu wegetacji pędy u nasady lekko drewnieją. Liście dolne są nakrzyżległe, a górne skrętoległe i prawie siedzące. Liście są zielone jajowatolancetowate, zaostrzone, długie (do 12 cm).Termin kwitnienia floksów zależy od odmiany, najczęściej kwitną od lipca do końca sierpnia. Okres kwitnienia można przedłużyć - w czerwcu przycinamy wierzchołki pędów, w celu rozkrzewienia roślin, skutkiem tego zaczynają później kwitnąć. Kwiaty pachnące, w różnych kolorach - zależy to od odmiany - zebrane są w gęste, piramidalne, mocno rozgałęzione, szczytowe baldachogrona. U formy typowej kwiaty są jasnoczerwone, u odmian w wielu barwach - brakuje jedynie czysto żółtej i niebieskiej. Rośliny te są chętnie odwiedzane i zapylane przez motyle.

Najlepszym stanowiskiem dla floksów jest stanowisko słoneczne lub półcieniste. W pełnym słońcu kwitną krócej, a kwiaty tracą intensywne barwy. Floksy wymagają gleby żyznej, próchniczej, głęboko uprawionej, ale przepuszczalnej (dobrze zdrenowanej), średnio wilgotnej i lekko kwaśnej. Im żyźniejsza gleba tym rośliny są okazalsze i lepiej kwitną. Gatunek jest mrozoodporny. Ma spore potrzeby wodne i podczas suszy wymaga podlewania. Floksy są długowieczne, mogą rosnąć w jednym miejscu do 10 lat. Stosuje się je na rabaty bylinowe oraz na kwiat cięty. Może także być traktowany, jako roślina użytkowa - kwiaty są jadalne (mają słodkawo-korzenny smak). Rozmnaża się je przez podział bryły korzeniowej oraz przez sadzonki pędowe lub korzeniowe. Nie powinno się dopuszczać do samosiewu, gdyż wyrosłe w ten sposób rośliny mają blade barwy oraz większą siłę wzrostu i bardzo szybko zagłuszają odmiany uprawne. Uprawnych odmian floksów trwałych jest wiele, niekiedy występują one pod nazwą Phlox paniculata hybrida.


Phlox subulata L. (Floks szydlasty, syn. płomyk szydlasty) - pochodzi ze wschodniej części Ameryki Północnej. W Polsce jest uprawiany, jako roślina ozdobna. Jest byliną, rośliną tworzącą zwarte, niskie kobierce (wysokości do 10 cm). Ma pokładające się i silnie rozgałęzione, nagie lub słabo owłosione pędy, które bardzo łatwo się ukorzeniają. Liście zimozielone, naprzeciwległe, są gęsto osadzone na łodydze. Polska nazwa gatunkowa "szydlasty" pochodzi od kształtu liści - są szerokości do 6 mm, wydłużone, lancetowate (igiełkowate), ostro zakończone - wręcz kłujące. Kwitnie bardzo obficie od kwietnia do maja, tworząc intensywne barwne plamy. Kwiaty promieniste, osadzone są na pędach pojedynczo lub w baldachogronach (po trzy sztuki w każdym). Mają przeróżne barwy, od białej, przez różowy, niebiesko-liliowy, ciemnoróżowy, karminowy po karminowo-czerwony. Cechą charakterystyczną kwiatów są rozcięte na końcach płatki korony. Jest jednym z pięciu podstawowych gatunków wiosennych roślin skalnych - tzw. piątka wiosenna.

Floks najlepiej rośnie na słonecznym i ciepłym stanowisku. Jest mrozoodporny i dość dobrze znosi suszę (przy długotrwałej suszy powinno się jednak je podlewać). Jest odporny na choroby i szkodniki; nie ma także specjalnych wymagań, co do gleby najlepiej, gdy jest to gleba przepuszczalna, piaszczysta, umiarkowanie wilgotna (dobrze zdrenowana), żyzna i o odczynie obojętnym (lekko kwaśnym). Gatunek szybko rosnący, tworzy zwartą darń, dlatego jest ważną rośliną okrywową. Wykorzystuje się go do obsadzania skarp i murków, na rabaty, do ogródków skalnych, pomiędzy szczeliny płyt, można nawet stosować go zamiast trawnika. Dywany floksa szydlastego wymagają, co kilka lat odnowienia. Rozmnaża się go przez podział bryły korzeniowej lub sadzonkowanie. 

home | aktualności | układ Ogrodu | roślinność | rośliny zielne | drzewa | ciekawostki | szklarnie | od nas
sprzedaż | edukacja | galeria | nasi Dobroczyńcy | inne ogrody | BIP | m@il | mapa serwisu | jak trafić?