Pachysandra to zimozielony podkrzew (krzewinka) występujący w warunkach naturalnych w Japonii. Jest to roślina bardzo wolno rosnąca, która jednak po zadomowieniu się może tworzyć spore przyrosty. Dorasta do 20 cm wysokości i 60 cm szerokości.

Ma dywanowy pokrój - roślina ścieląca się po ziemi, szeroko rozrastająca się dzięki podziemnym rozłogom. Pędy ma nagie, mięsiste, grube do około 5 mm średnicy, częściowo pokładające się na ziemi, częściowo stojące. Są zielone i niedrewniejące. Dekoracyjne liście są pojedyncze, ustawione skrętolegle - skupione na wierzchołkach pędów. Są ciemnozielone, grube nieco mięsiste, skórzaste, z wierzchu błyszczące. Mają kształt jajowaty i 5-10 cm długości. U podstawy ostro klinowate, a na wierzchu grubo ząbkowane. Roślina jest rozdzielnopłciowa, lecz jednopienna. Kwitnie w okresie wiosennym - w kwietniu, maju. Białe kwiaty są małe, drobne, bezpłatkowe i nie mają wartości ozdobnej. Zebrane są w szczytowe kłosokształtne grona długości do 5 cm. Kwiaty żeńskie umieszczone są u nasady kwiatostanu, męskie zaś zebrane w kłosy. Mają grube, białe pręciki - od czego wywodzi się nazwa - pachys znaczy gruby, andros - męski. Pąki kwiatowe ukazują się już jesienią poprzedniego roku. Owoce w naszych warunkach klimatycznych rzadko się zawiązują - są to szkliste, białe pestkowce wielkości grochu. Pachysandra jest rośliną trującą .

Wymaga miejsc półsłonecznych, półcienistych do cienistych, chłodnych i wilgotnych. Może także rosnąć na stanowisku słonecznym, lecz pod warunkiem odpowiedniej wilgotności podłoża - liście jednak będą wtedy znacznie bledsze. Gleba powinna być próchniczna, świeża, wilgotna, choć przepuszczalna. Na nasze warunki klimatyczne ma wystarczającą mrozoodporność. Jest to doskonała roślina okrywowa, nadająca się do nasadzeń pod krzewami, drzewami, gdzie może tworzyć efektowne, duże plamy, pod warunkiem, że stanowisko nie jest zbyt suche.  W razie suszy może wymagać podlewania. Rozmnaża się przez sadzonki zielne, przez podział roślin, oraz przez oddzielanie ukorzenionych rozłogów.