Pochodzi z Chin, Japonii, w Polsce od 1820 r. Krzew osiągający około 1,5 do 2 m wysokości. Tworzy podziemne rozłogi i mocno rozrasta się na szerokość. Pędy ma gładkie, zimozielone, cienkie, jasnozielonej barwy. Liście są pojedyncze, nagie, jasnozielone, jajowato wydłużone, długo zaostrzone o długości 2-6 cm, na ogonkach o długości 0,5-1,5 cm. Brzegi liści są podwójnie piłkowane. Liście opadają na zimę. Kwitnie od początku maja do czerwca. Kwiaty ma obupłciowe, pojedyncze, żółte lub pomarańczowożółte o średnicy do 4,5 cm. Wyrastają one na końcach bocznych pędów. Zostały wyhodowane odmiany o kwiatach pełnych (Kerria japonica ‘pleniflora’).

Owocem są bardzo drobne, suche brunatne orzeszki, ale u nas rzadko się zawiązują. Jest to dość tolerancyjny gatunek. Rośnie na każdej glebie - najlepiej dostatecznie próchnicznej, wilgotnej, zasobnej, przepuszczalnej i żyznej. Może być stanowisko słoneczne lub półcieniste. Roślina jest dość wrażliwa na mróz, ale gdy zmarznie bardzo ładnie odrasta po przycięciu. Jest uprawiana jako roslina ozdobna (ma swoisty urok przez cały rok – zimą zielone, ładne pędy, wiosną - piękne kwiaty o intensywnym kolorze, oraz delikatną, jasną zieleń liści w całym okresie wegetacji). Polecana jest do nasadzeń miejskich, osiedlowych oraz w przydomowych ogródkach (sadzona w grupach lub jako pojedyncze rośliny). Rozmnażana może być przez podział, przez odejmowanie rozłogów i przez sadzonki zielne.