Jakobinie pochodzą z Ameryki Południowej. Są to zimozielone byliny, podkrzewy lub krzewy uprawiane ze względu na ozdobne kwiaty. Bujnie rosną, nawet w warunkach uprawy w pomieszczeniach mogą osiągać do 1,5 m wysokości i są roślinami o gęstym pokroju. Liście mają owalne, naprzeciwległe, ciemnozielone, obustronnie owłosione, o długości do 20 cm. Pora kwitnienia jest różna u różnych gatunków (Jacobinia carnea IV – IX). Kwiaty ma rurkowate, zebrane w duże, szczytowe, kłosokształtne lub groniaste kwiatostany. Mają one barwy w tonacji różnych odcieni różowego, różowofioletowego, czerwonego i pomarańczowego.

Stanowisko powinno być bardzo jasne, ale bez palącego słońca. Im roślina ma jaśniejsze stanowisko, tym lepiej się rozwija, a na niedobory światła reaguje utratą zwartego pokroju. Jakobinia wymaga ciepła; zimą możemy obniżyć temperaturę do16-18°C. Podłoże powinno być żyzne i zasobne oraz stale lekko wilgotne, nie dopuszczamy do całkowitego wyschnięcia podłoża. W okresie wegetacji zasilamy je raz w tygodniu. Wymaga również dużej wilgotności powietrza. Regularnym przycinaniem ograniczamy wzrost rośliny i formujemy je. Wiosną rozmnażamy je przez sadzonki wierzchołkowe.