Występuje w Europie, Azji zachodniej, na Kaukazie. Jest rośliną pospolitą w Polsce. Krzew lub małe drzewo o wysokości do 6 m (12m). Tworzyć może nadziemne rozłogi, które się zakorzeniają. Korona jest szeroka, luźna i ma niski na ogół krzywy pień. Pędy są ciemno- lub brunatnozielone. Liście eliptyczne lub jajowate długości 3-8 cm na krótkich ogonkach, na wierzchołku zaostrzone, drobno karbowanopiłkowane. Są rozmieszczone na pędzie nakrzyżlegle. Na zimę opadają, a jesienią  zabarwiają pięknie na kolor szkarłatny. Kwiaty małe - wielkości do 1 cm, czterokrotne, białawe (żółtawe lub zielonkawe), umieszczone po 3-7 w baldachogronachogronach.

Kwitnie w połowie maja – czerwiec. Kwiaty są zapylane przez mrówki i muchy. Nie mają większego znaczenia dekoracyjnego. Owocem jest karminowo-różowa, czterokomorowa torebka, na sztywnych szypułkach. Komory są sakiewkowate, a umieszczone w nich nasiona są białe całkowicie okryte pomarańczowoczerwoną lub różową osnówką. Dojrzewają we wrześniu i październiku. Nasiona są chętnie zjadane przez ptaki.

Trzmieliny należą do krzewów trujących — najbardziej niebezpieczne są ich owoce. Mogą rosnąć w półcieniu i są mało wymagające, jeśli chodzi o gleby – przeciętne do wilgotnych. Znosi dobrze zacienienie, lecz obficie owocuje tylko w miejscach słonecznych. Jest to bardzo piękny krzew w okresie owocowania. Dobrze znosi przycinanie i może być uprawiany w formie żywopłotu. Trzmieliny są całkowicie odporne na mrozy. Możemy je rozmnażać przez siew lub za pomocą sadzonek, które łatwo się ukorzeniają.