Pochodzi z Azji wschodniej i Ameryki Środkowej. Obejmuje ok. 60 gatunków. Gatunkiem typowym jest Deutzia scabra Thunb.

Deutzia scabra Thunb. - Żylistek szorstki, syn. Neodeutzia (Engl.) Small. - pochodzi z Azji - pd. i środ. Japonii, Chin i Korei. W Polsce znany jest od XIX w. i jest uprawiany jako roślina ozdobna. Krzew dorastający do 3 m wysokości o sztywnych, prostych i rozgałęzionych pędach. Gałązki są czerwonobrązowe (jasnobrązowe) - młode owłosione, a starsze mają łuszczącą się korę. Ciemnozielone (szarozielone) liście są szorstkie, owłosione z obu stron, jajowate, o długości do 6 -12 cm i 3 cm szerokości. Brzeg liścia jest karbowano-ząbkowany. Krzewy w zależności od odmiany kwitną na zeszłorocznych pędach od końca kwietnia do końca lipca - typowy gatunek zakwita w czerwcu. Kwiaty są białe, z zewnątrz mogą być lekko zaróżowione, zebrane są w wąskie, ale gęste, wyprostowane wiechy o długości do 12 cm. Kwiaty gwiazdkowate, (dzwonkowate), pachnące, mają do 1, 5 cm średnicy. Owocem jest trzykomorowa torebka z licznymi, drobnymi nasionami. 

Wymaga stanowiska słonecznego lub półcienistego, ale wilgotnego. Najlepsze podłoże - przepuszczalne, próchniczne, o odczynie obojętnym (toleruje od lekko kwaśnego po lekko zasadowy). Jest rośliną odporną na mróz. Po przekwitnięciu krzewów można zastosować cięcia prześwietlające, polegające na skróceniu lub wycięciu części najstarszych pędów. Żylistek ma liczne zastosowanie, jako roślina ozdobna - jest sadzony w parkach i ogródkach przydomowych, zalecany do nasadzeń miejskich na jednogatunkowe lub mieszane żywopłoty, w formie grup krzewów. Oprócz typowej formy uprawia się bardziej ozdobne kultywary o pełnych czy też przebarwionych kwiatach. Drewno żylistka jest używane do wykonywania intarsji. Żylistki rozmnażamy przez siew nasion, oraz przez sadzonki.

Inne gatunki: