Do rodzaju Asplenium należy ok. 70 gatunków naziemnych i epifitycznych paproci. Z gatunków rozpowszechnionych w strefie umiarkowanej m.in.: Asplenum adiantum-nigrum (z. ciemna), Asplenium billotii (z. Billota), Asplenium fontanum (z. źródlana), Asplenium marinum (z. morska), Asplenium ruta-muraria (z. murowa), Asplenium viride (z. zielona), a z gatunków tropikalnych: Asplenium australasicum (z. australijska), Asplenium musifolium (z. banannolistna), Asplenium nidus (z. gniazdowa), Asplenium obtusatum (z. tępolistna), Asplenium incisum (z. wcięta), Asplenium oblonogifolium (z. długolistna).

Asplenium nidus (zanokcica gniazdowa) pochodzi z Azji i Polinezji (z wiecznie zielonych lasów równikowych  Archipelagu Malajskiego i Filipin). Są to paprocie epifityczne, porastające pnie drzew w lasach tropikalnych. Posiadają charakterystyczne, szerokie, mięsiste niepodzielone, jasnozielone liście, które u podstawy tworzą wraz z włóknistym kłączem gniazdo (lejkowatą rozetę). Stąd jej łacińska nazwa - nidus oznacza, bowiem gniazdo. Roślina gromadzi w nim wodę i materię organiczną. Osiąga spore rozmiary - do 1 m (z krótkim prosto wzniesionym kłączem do 1,50 m wysokości). Jest paprocią o całobrzegich liściach na spodzie, których pojawiają się okresowo charakterystyczne cienkie paseczki zarodni z zarodnikami. Jej uprawa udaje się w naszych mieszkaniach i tutaj osiąga wysokość 30-40 cm, choć idealne warunki do jej uprawy to tropikalna witryna. Wymaga temperatury ok. 20°C i więcej, zimą temperatura nie może spadać poniżej 18°C. Podłoże to najlepiej mieszanka torfu i ziemi liściowej. Podłoże powinno mieć odczyn lekko kwaśny o pH w granicach 5,5–6,5.

Jest to roślina cieniolubna, ale nieźle rośnie także w półcieniu. Aby końcówki liści nie zasychały i brązowiały, należy zapewnić zanokcicy wilgotność powietrza w granicach 60%. Ważne są też tzw. "ciepłe nogi", czyli podgrzewane podłoże. Paproć ta wymaga stale wilgotnego podłoża (rozecie też powinna znajdować się woda), ale podlewamy ją raczej umiarkowanie i regularnie miękką, odstałą wodą, ograniczamy podlewanie zimą. Dobrze reaguje na częste spryskiwanie. Nawożenie w czasie wegetacji stosujemy raz w tygodniu i podobnie jak inne paprocie zasilamy ją słabym roztworem nawozu. Należy przesadzać ją na wiosnę, lecz tylko wtedy, gdy masa korzeni pojawi się na powierzchni ziemi (na ogół, co dwa- trzy lata). Rozmnaża się ją z zarodników i musi to być wykonywane w ciepłej mnożarce.
Zanokcica bardzo nie lubi stosowania środków nabłyszczających.

home | aktualności | układ Ogrodu | roślinność | rośliny zielne | drzewa | ciekawostki | szklarnie | od nas
sprzedaż | edukacja | galeria | nasi Dobroczyńcy | inne ogrody | BIP | m@il | mapa serwisu | jak trafić?