home | aktualności | układ Ogrodu | roślinność | rośliny zielne | drzewa | ciekawostki | szklarnie | od nas | sprzedaż
flora | edukacja | galeria | nasi Dobroczyńcy | inne ogrody | m@il | mapa serwisu | jak trafić?

MOB Zabrze Flora Armeria maritima

Armeria maritima (Zawciąg nadmorski) – rodzina Plumbaginaceae (Ołownicowate)


armeria_maritima.pdf
wersja  do wydruku
w formacie PDF


Rodzaj Armeria liczy około 80 gatunków występujących w Europie, północnej Afryce i Azji Mniejszej. W Polsce rosną głównie 3 gatunki: zawciąg pospolity - bylina rosnąca w miejscach piaszczystych gł. na niżu, zawciąg nadmorski - pospolity wśród nadmorskich piasków i zawciąg alpejski (podobny do pospolitego) - występujący w Tatrach.

Zawciąg nadmorski występuje w warunkach naturalnych na północy Europy, oraz w Ameryce Północnej, (w Polsce jest rośliną rodzimą). Jest niewielką, (o wysokości 10-20 cm) poduszkową byliną, o jednonerwowych, wąskich liściach (1-2,5 mm szerokości i do 4 cm długości), przypominających trawę. Są one ciemnozielone, odziomkowe i częściowo zimozielone. Kwitnie bardzo obficie wiosną (w okresie V-VII),  potem słabiej nawet do X.  W okresie kwitnienia pojawiają się nie ulistnione pędy kwiatostanowe o wysokości 15-20 cm (30 cm), na szczycie których umieszczone kwiatostany o średnicy 2-2,5 cm w kształcie okrągłej główki. Kwiaty są otoczone suchymi, błoniastymi, prawie przezroczystymi listkami okrywy, są barwy białej, w odcieniach różowego oraz czerwonego. Owoce jednonasienne otwierają się u nasady.

Armeria należy do najmniej wybrednych roślin ogrodu skalnego. Dobrze rośnie na stanowisku słonecznym, na glebie przepuszczalnej, (może być sucha i piaszczysta), ale nie znosi stojącej wody, szczególnie zimą. Odczyn podłoża powinien być obojętny lub lekko kwaśny - nie lubi dużej zawartości wapnia w glebie. Jest całkowicie odporna na mróz, dobrze jest jednak w zimniejszych rejonach kraju lekko ją osłonić (szczególnie w czasie bezśnieżnych zim). Nie przepada za intensywnym nawożeniem. Zawciąg ma wiele zastosowań jako roślina ozdobna,  począwszy od ogrodu skalnego, poprzez rabaty i obwódki, aż po kwiat cięty. Wadą roślin jest to, że kępy po 3-4 latach mają skłonność do zasychania od środka i o wiele słabiej wtedy kwitną. Rozmnażamy je przez podział w kwietniu lub w lipcu, po zakończeniu masowego kwitnienia, przez sadzonki odrywane z piętką oraz przez siew nasion (czasem daje samosiew).